Wanneer wordt de vloer van de Kathedraal van Siena onthuld in 2026, en naar welke panelen moet u uitkijken?

Wanneer is de vloer van de Kathedraal van Siena te zien in 2026?

De Opera della Metropolitana di Siena, die de Kathedraal beheert, vermeldt twee onthullingsperiodes voor 2026. De eerste liep van 27 juni tot 31 juli. De tweede loopt van 18 augustus tot 15 november. Tussen de twee periodes in, van 1 tot 17 augustus, gaat de vloer weer onder zijn afdekking. Valt uw reis in begin augustus, controleer dan uw data tegen beide periodes voordat u de dag rond de vloer plant.

De openingstijden veranderen halverwege de tweede periode. Van 18 augustus tot 31 oktober opent de Kathedraal van maandag tot zaterdag van 10:00 tot 19:00. Van 1 tot 15 november schakelt men over op verkorte uren, 10:30 tot 17:30. De laatste toegang is in beide periodes 30 minuten voor sluiting. De beheerder vermeldt ook dat de tijden kunnen wijzigen vanwege religieuze diensten, dus controleer de openingstijden opnieuw kort voor uw bezoek.

Voor de Kathedraal is entree verschuldigd zolang de vloer te zien is. Kinderen tot 6 jaar zijn gratis en worden kosteloos aan uw boeking toegevoegd. De toegang tot de Kathedraal maakt ook deel uit van het uitgebreide complexpas en het Gate of Heaven-ticket, dat de dakwandeling bundelt met de Kathedraal, de Piccolomini Library, het Museum, de Crypt en het Baptistery. Beide gecombineerde tickets zijn drie opeenvolgende dagen geldig, wat u de ruimte geeft om op een rustiger ochtend terug te komen naar de vloer.

Waarom is de vloer van de Kathedraal van Siena het grootste deel van het jaar bedekt?

De korte reden is slijtage. Een rapport uit 2023 over de onthulling beschreef de vloer als zo fragiel dat hij meestal bedekt moet worden om te voorkomen dat hij afslijt. De Kathedraal is zowel een werkende kerk als een monument, en elke bezoeker loopt over het marmer. Door de panelen buiten de vaste periodes af te dekken, blijft dat voetverkeer weg van de meest delicate taferelen.

Slijtage bepaalt al eeuwen het aanzien van deze vloer. De Italiaanse encyclopedie over de Kathedraal vermeldt dat bijna elk tafereel in de loop der tijd is gerestaureerd om slijtage te herstellen, en dat sommige opnieuw zijn gemaakt met behoud van hun oude uiterlijk. Het paneel met de She-Wolf is daar een voorbeeld van. Het dateert uit de 14e eeuw, maar werd in 1865 grondig gerestaureerd, en de plattegrond van de beheerder schrijft het nu toe aan de restaurator.

Buiten de onthullingsperiodes is de vloer niet volledig verborgen. De Engelse encyclopedie legt uit dat de panelen bij het altaar bedekt zijn, terwijl sommige bij de ingang nog steeds te zien zijn. Dat betekent dat een winterbezoek u nog een glimp van het marmer biedt. Om de zeshoek onder de koepel en de grote Beccafumi-taferelen bij het altaar te zien, moet u echter tijdens een van de periodes van 2026 komen.

Hoe zijn de 56 vloerpanelen gemaakt?

De vloer kreeg vorm tijdens een lang programma van werk tussen de 14e en 19e eeuw. Vooraanstaande kunstenaars leverden voorbereidende cartoons, dat zijn tekeningen op ware grootte, voor de 56 inlegpanelen. Volgens de beheerder waren ze allemaal Sienees op één na: de Umbrische schilder Pinturicchio, die in 1505 de Mount of Wisdom ontwierp. Giorgio Vasari noemde het de mooiste, grootste en meest magnifieke vloer die ooit is gemaakt.

De eerste techniek heet graffito. Ambachtslieden trokken het ontwerp met een beitel en een boor over op witte marmeren platen. Vervolgens vulden ze de uitgesneden lijnen met zwart stucwerk, zodat de tekening donker afsteekt tegen het bleke gesteente. Kijk goed naar de oudere panelen en je ziet deze lijntekening-kwaliteit. De figuren lezen bijna als een inkttekening die in de steen is gelegd.

De tweede techniek is marmeren mozaïekinleg. Hier werden stukken gekleurd marmer gesneden en in elkaar gepast zoals een meubelmaker houtfineer inpast. De methode begon eenvoudig en werd door de eeuwen heen verfijnder. Domenico Beccafumi dreef het het verst. De operator zegt dat hij erin slaagde licht en schaduw te creëren met alleen marmer, en de Engelstalige encyclopedie voegt toe dat hij verschillende tinten binnen één stuk steen gebruikte om zijn figuren te modelleren.

Welke panelen zie je eerst in het schip?

Begin bij de drempel. Wanneer je het schip binnengaat, vraagt een inscriptie in de vloer je om de tempel van de Maagd binnen te treden met een passende, kuise houding. Direct daarna ligt het eerste figuratieve paneel: Hermes Trismegistus, gemaakt door Giovanni di Stefano in 1488. De operator beschrijft Hermes als de grondlegger van de menselijke wijsheid. Hij opent een reeks beelden die zijn gebaseerd op de geschriften van Lactantius, een christelijke auteur uit de 4e eeuw.

Kijk nu naar de zijbeuken. Tien Sibillen flankeren ze, vijf aan elke kant, gemaakt in 1482 en 1483. Ze volgen de Romeinse schrijver Varro en zijn vernoemd naar de streken die ze vertegenwoordigden. De Perzische, Hellespontische, Erythreïsche, Frygische, Samische en Delphische Sibillen staan voor de Griekse en oosterse wereld. De Libische Sibille staat voor Afrika. De Cimmerische, Cumaeïsche en Tiburtijnse Sibillen staan voor het Westen en Italië.

Loop verder door het midden van het schip voorbij Hermes en je bereikt de Zogende Wolvin met de Tweeling. De wolvin zit in een centrale cirkel. Rondom haar bevinden zich acht kleinere rondjes, elk met het embleem van een stad in Midden-Italië. De wolvin is het eigen symbool van Siena, verbonden met de legende dat de stad werd gesticht door de zonen van Remus, en je ziet haar opnieuw op een zuil buiten de façade.

Waar is Pinturicchio's Berg van Wijsheid?

Blijf doorlopen richting de koepel en je komt bij de Allegorie van de Berg van Wijsheid, het vijfde paneel op de plattegrond van de operator. Pinturicchio ontwierp het in 1505. Dat jaartal valt in dezelfde jaren dat hij de fresco's van de Piccolomini-bibliotheek in deze kathedraal schilderde. Het is ook het enige paneel waarvan de ontwerper niet Sienees was, wat het een handig herkenningspunt maakt tijdens je wandeling.

De operator vat de boodschap van de hele vloer samen als een voortdurende uitnodiging om Wijsheid te omarmen, en dit paneel draagt dat idee al in zijn naam. Het ligt op een keerpunt in de vloer. Achter je bevinden zich Hermes, de Sibillen en de Wolvin, allemaal uit de klassieke wereld. Voor je, onder de koepel en richting het altaar, komen de taferelen uit de Bijbel. Pauzeer hier voordat je de kruising bereikt en kijk beide kanten op.

Als je het Hemelpoort-ticket of de complexpas hebt, is het de moeite waard om dit paneel te combineren met de Piccolomini-bibliotheek. Pinturicchio schilderde de tien taferelen uit het leven van paus Pius II tussen 1502 en 1507. Zijn vloerontwerp en zijn fresco's tijdens hetzelfde bezoek zien, geeft je twee kanten van dezelfde schilder binnen enkele meters van elkaar.

Wat bevindt zich onder de koepel en bij het altaar?

Het schip en de zijbeuken tonen de klassieke en heidense wereld. Zodra je het transept en het koor bereikt, verandert het onderwerp naar het verhaal van het volk van Israël en de belofte van verlossing. De operator wijst op een detail dat gemakkelijk te missen is: Christus wordt nergens op de vloer afgebeeld. Hij wordt verondersteld aanwezig te zijn op het altaar, en daar leidt de hele reeks panelen naartoe.

Direct onder de koepel ligt het grote hexagoon van Verhalen uit het leven van Elia en Achab. Het is samengesteld uit kleinere hexagonen en ruitvormige panelen. Domenico Beccafumi ontwierp het bovenste deel tussen 1519 en 1524, volgens het Engelse encyclopedie-artikel. Het onderste deel werd pas in 1878 voltooid, door Alessandro Franchi. Ga aan de rand staan en vergelijk de twee helften. Het verschil in hand is een deel van de charme.

Dichter bij het altaar hangen meer panelen van Beccafumi: Mozes slaat water uit de rots, Mozes op de berg Sinaï en Het offer van Isaak. Mozes slaat water uit de rots is een fries van ongeveer acht meter lang, voltooid in 1525. Het paneel met de Sinaï volgde tussen 1525 en 1529 en voegt zijn taferelen samen in één groot vlak. Dit zijn de panelen waar zijn licht-en-schaduwtechniek het duidelijkst is, dus let op de gemodelleerde gezichten en plooien van de stof.

Eén paneel in dit gebied doorbreekt het patroon. Matteo di Giovanni's Slaughter of the Innocents is de enige scène in het transept en het koor die niet uit het Oude Testament is gehaald. Het volgt het verhaal in het Evangelie van Matteüs. De operator merkt op dat het geweld zich lijkbaar recht onder de ogen van de kijker afspeelt. Als u met kinderen op bezoek bent, kunt u er misschien eerst zelf naar kijken en beslissen hoe dichtbij u hen brengt.

Hoe verandert de zondagse opening terwijl de verdieping te bezichtigen is?

Het grootste deel van het jaar is de Kathedraal enkel op zondagnamiddag vanaf 13:30 open voor bezoekers. Tijdens de onthulling verandert dit. De zondagsmis verhuist van de Kathedraal naar de kerk van Santissima Annunziata, en de Kathedraal is dan op zondagochtend open voor bezoekers. Van 18 augustus tot 31 oktober zijn de zondags- en feestdagenuren 9:30 tot 18:00. De dakwandeling volgt de openingstijden van de Kathedraal, dus op een zondag in het laagseizoen starten de eerste dakbeklimmingen ook om 9:30.

Van 1 tot 15 november, het laatste deel van het venster, gelden de verkorte openingstijden. De pagina's van de exploitant vermelden zondag- en feestdagenopening vanaf 10:00 op de ene pagina en vanaf 9:30 op de Gate of Heaven-pagina, met sluiting om 17:30. Als u een zondagsbezoek begin november plant, mik dan op later in de ochtend in plaats van precies bij opening, en houd aan beide kanten ruimte over.

Als u de mis wilt bijwonen tijdens de onthulling, gaat u dan naar Santissima Annunziata in plaats van naar de kathedraal. De kathedraal vermeldt daar een weekdagmis om 9:30, met ook tijden voor zondag en feestdagen. De kathedraal zelf blijft altijd open voor de gelovigen om te bidden via de Deur van Vergeving. Zondagochtenden in het vloerseizoen zijn een zeldzame kans om de panelen te zien vóór de middagmenigte, dus ze raken vaak volgeboekt.

Kun je de vloer zien vanaf de dakwandeling Porta del Cielo?

De Porta del Cielo, of Poort van de Hemel, voert u naar de dakruimtes boven de blauwe, met sterren beschilderde gewelven. De exploitant beschrijft een wandeling boven het schip met uitzicht zowel binnen als buiten de kathedraal. De route, zoals beschreven bij de opening in 2013, leidt u langs interne galerijen die neerkijken op het schip richting het hoogaltaar en de kopie van Duccio's roosvenster. De route eindigt op een galerij aan de binnenzijde van de façade.

Dus ja, de dakwandeling kijkt neer op het schip, en de vloer ligt daar beneden. Wat het je geeft, is de algehele lay-out: de lange reeks van het schip, de gestreepte zuilen en de vloer ertussen. Wat het je niet kan geven, is het detail. Om de gezichten van de Sibillen of het licht en de schaduw in Beccafumi's Mozes te lezen, moet je op vloerniveau staan en naar beneden kijken. De twee uitzichten werken het best samen.

Een praktische volgorde is om eerst de dakwandeling te doen en daarna de vloer. Het dakbezoek duurt 30 minuten, wordt begeleid door medewerkers van de Cathedral en neemt 18 personen per vertrek mee. U verzamelt zich bij de hoofdingang van de Cathedral, in de prioriteitswachtrij, minstens 20 minuten voor uw tijd. De operator geeft geen terugbetaling voor de dakbeklimming als u te laat aankomt. Rugzakken en grote tassen zijn niet toegestaan, en dichte, antislip schoenen worden aangeraden.

Vloerseizoen is ook dakseizoen, en samen trekken ze een publiek. Op 1 oktober waren de dakvertrekken van 9:30 en 10:00 voor zondag 4 oktober al uitverkocht, met nog slechts twee plaatsen vrij om 12:30. Wil je een ochtendtijdslot terwijl de vloer onbedekt is, boek dan een paar dagen vooruit. Wij kopen het officiële Gate of Heaven-ticket voor je, en je e-ticket komt per e-mail aan.