Zonder wachtrij beschikbaar Hoe je het hele kathedraalcomplex van Siena in één route ziet
Een route van boven tot onder door de kathedraal, de Piccolomini Library, de Crypt, het Baptistery en het Museo dell'Opera, met wat je in elke ruimte moet bekijken.
Neem eerst de dakwandeling als die op je ticket staat, daal dan af door de kathedraal en de Piccolomini Library, ga onder de grond naar de Crypt en het Baptistery, en eindig bij het Museo dell'Opera met zijn panorama. Die volgorde volgt het gebouw van de gewelven tot de fundamenten en bewaart het grote uitzicht voor het laatst. De Opera della Metropolitana, die het complex beheert, zegt dat het OPA SI-parcours ongeveer twee uur duurt. De pas is geldig voor drie opeenvolgende dagen, dus je kunt het opsplitsen als je een rustiger tempo wilt. Deze gids loopt ruimte voor ruimte met je mee. Bij elke stop vertelt hij wat je moet bekijken en waar die past in de dag. Namen en data komen van de eigen pagina's van de Opera en standaardreferenties, die aan het einde worden vermeld.
In welke volgorde moet je het Duomo-complex van Siena bezoeken?
Zie het complex als één groot gebouw met verschillende deuren. De Kathedraal ligt in het midden. De Piccolomini-bibliotheek opent van binnenuit, naast het Piccolomini-altaar. De Crypte en het Baptisterium liggen onder het oostelijke uiteinde, onder het koor. Het Museo dell'Opera vult een deel van de onvoltooide Nieuwe Kathedraal ernaast, en het panoramaterras ligt bovenop die onvoltooide façade. Een route die hoog begint, naar binnen gaat, onder de grond duikt en weer eindigt op het terras, dekt alles zonder veel heen en weer te lopen.
Als je ticket de dakwandeling Gate of Heaven omvat, plan die dan aan het begin van de dag. Je verzamelt bij de hoofdingang van de Kathedraal, in de prioriteitsrij, minstens 20 minuten voor je tijdslot. De wandeling duurt 30 minuten en medewerkers van de Kathedraal gaan mee met elke groep van maximaal 18 personen. Als je hier begint, beklim je de wenteltrap terwijl je nog fris bent. Je kijkt dan ook eerst neer op het schip, en loopt daarna over dezelfde vloer met de wetenschap wat erboven ligt.
Ochtendtijdsloten voor het dak gaan meestal het eerst weg. Toen wij keken op 1 oktober 2026, waren de vertrekken van 09:30 en 10:00 voor de volgende zondag al uitverkocht, en het tijdslot van 12:30 had nog twee plaatsen. Als je in het weekend reist, regel dan eerst het daktijdstip. Plan daarna de Kathedraal, de Bibliotheek en de lagere ruimtes eromheen, en bewaar het Museum voor het einde van de dag of voor je tweede dag op de pas.
Wat je binnen in de Kathedraal van Siena moet bekijken
Stap binnen en het eerste dat opvalt, zijn de strepen. Zuilen en muren zijn gebouwd in afwisselende banden van zwart en wit marmer. Dit zijn de kleuren van de balzana, het stads wapen van Siena, dus de kerk draagt de eigen kleuren van de stad van de vloer tot de kroonlijst. Sta even bij de ingang en laat je ogen de strepen volgen door het schip naar het hoofdaltaar.
Kijk nu omhoog naar de kroonlijst die rond het schip en het presbyterium loopt. Daarop staan 172 gipsen bustes van pausen, gemaakt in de 15e en 16e eeuw. De reeks begint met St. Petrus en eindigt met Lucius III. Onder de kroonlijst, in de zwikken van de ronde bogen, zijn 36 bustes van keizers. Hoger nog is het gewelf diepblauw geschilderd en bezaaid met gouden sterren. Als je net de dakwandeling hebt gedaan, heb je aan de andere kant van die geschilderde hemel gestaan.
Loop naar de kruising en kijk recht omhoog in de koepel. Die werd voltooid in 1264 op een zeshoekige basis. De beschilderde cassetten zijn blauw met gouden sterren, toegevoegd in de late 15e eeuw. Rond de tamboer kun je 42 patriarchen en profeten onderscheiden, geschilderd in 1481. De vergulde lantaarn helemaal bovenop wordt toegeschreven aan Gian Lorenzo Bernini, en de Opera vermeldt dat de lantaarn in 1667 in zijn oorspronkelijke stijl werd herbouwd.
Tussen eind juni en half november is mogelijk ook de marmeren vloer te zien. In 2026 zijn de panelen onbedekt van 27 juni tot 31 juli en van 18 augustus tot 15 november. Er zijn 56 ingelegde taferelen gemaakt tussen de 14e en 19e eeuw. Zoek naar Hermes Trismegistus bij de ingang en de tien Sibyllen in de zijbeuken. Buiten die data is het grootste deel van de vloer beschermd, dus houd je ogen dan op de muren en gewelven.
De preekstoel, het Piccolomini-altaar en het roosvenster van Duccio
Nicola Pisano beeldhouwde de preekstoel in Carrara-marmer tussen 1265 en 1268, samen met verschillende andere beeldhouwers. Loop er helemaal omheen in plaats van hem vanaf één kant te bekijken. Het bovenste niveau heeft zeven reliëfs die het leven van Christus vertellen, en elk paneel wemelt van de figuren. Kijk hoe diep het steen is uitgesneden. De schaduwen tussen de figuren geven elke scène diepte en beweging.
Zoek vervolgens het Piccolomini-altaar. Het staat net links van de ingang van de bibliotheek, dus het is een natuurlijke pauze voordat je naar binnen gaat. Het altaarframe is van de Lombardische beeldhouwer Andrea Bregno, gedateerd 1483. Het detail om naar te kijken zit in de lagere nissen. Vier heiligenbeelden daar, waaronder St. Petrus en St. Paulus, werden gemaakt door de jonge Michelangelo tussen 1501 en 1504. Vergelijk hun gewicht en stilte met het drukkere beeldhouwwerk eromheen.
Voordat je de hoofdkerk verlaat, kijk omhoog naar het ronde venster in het koor achter het hoofdaltaar. Duccio ontwierp het in de late jaren 1280, en het toont scènes uit het leven van de Maagd met de patroonheiligen van Siena. Wat je vandaag op zijn plaats ziet, is een kopie. Het originele glas, ongeveer zes meter breed, hangt nu in het Museo dell'Opera. Onthoud de indeling goed. Je komt het echte venster weer tegen near het einde van de route.
Wat bevindt zich in de Piccolomini-bibliotheek?
Kardinaal Francesco Todeschini Piccolomini gaf in 1492 opdracht tot de bouw van de bibliotheek. Later werd hij paus Pius III. Hij bouwde haar ter ere van zijn oom, paus Pius II, en om de boeken en manuscripten te bewaren die deze humanistische paus had verzameld. Een groot deel van de oorspronkelijke collectie is sindsdien verloren gegaan. De ruimte zelf is de reden om binnen te gaan. Stap door de deuropening en blijf even stilstaan voordat u zich naar de wanden begeeft.
De fresco's bedekken drie van de vier wanden; de vierde wand bestaat uit vensters. Pinturicchio en zijn werkplaats schilderden tien taferelen uit het leven van Pius II, tussen 1503 en 1508 volgens de datering van de Opera zelf. Lees ze in volgorde rond de kamer. Een Latijns onderschrift onder elk tafereel verklaart de gebeurtenis. Let op de ontmoeting van keizer Frederik III en Eleonora van Aragon. In de heiligverklaring van de heilige Catharina van Siena worden twee figuren al lang geïdentificeerd als de jonge Rafaël, in rode kousen, en Pinturicchio zelf.
In het midden van de kamer staan de Drie Gratiën, een marmergroep van drie vrouwen met verstrengelde armen. Het is een Romeinse kopie van een hellenistisch origineel, door de kardinaal gekocht om in deze kamer te staan. Kijk dan omhoog. Het gewelf is beschilderd met mythologische taferelen en heldere patroonranden, waaronder Diana en Endymion en het wapen van de kardinaal. De vitrines bevatten 15e-eeuwse verluchte koorkoorboeken, met werk van Girolamo da Cremona en Liberale da Verona.
Wat bevindt zich in de Crypte onder de kathedraal van Siena?
De crypte was het laatste deel van het complex dat weer aan het licht kwam. In 1999 begon het werk om ruimten terug te vinden die verbonden waren met het Oratorium van San Giovannino en San Gennaro. Terwijl de opgraving zich uitbreidde onder het koor van de kathedraal, opende zich een beschilderde ruimte die niemand intact had verwacht aan te treffen. Middeleeuwse archieven hadden melding gemaakt van een crypte, maar geleerden wisten niet hoeveel ervan bewaard was gebleven. Ze was vanaf het begin van de 15e eeuw gevuld met aarde en puin.
Die bedekking heeft de verf beschermd. De fresco's dateren uit de tweede helft van de 13e eeuw. De Opera noemt Guido da Siena, Dietisalvi di Speme, Guido di Graziano en Rinaldo da Siena onder de schilders. De wanden zijn in twee banden ingedeeld: verhalen uit het Oude Testament lopen langs de bovenkant en verhalen uit het Nieuwe Testament langs de onderkant. De kleur is de verrassing. Die bedekt niet alleen de wanden maar ook de zuilen, kapitelen en consoles, met geometrische en bladmotieven.
Neem de tijd om vier taferelen te vinden die de Opera eruit licht: de Annunciatie, de Geboorte, de Rust op de Vlucht naar Egypte en de Kruisafneming. Het Lijden van Christus vormt het hart van de cyclus, met de Kruisiging, de Kruisafneming en de Graflegging. Deze schilderijen zijn ouder dan de vloerpanelen en de fresco's in de bibliotheek die u boven hebt gezien, dus deze ruimte herbergt enkele van de oudste schilderijen op de hele route.
Wat te zien in het Baptisterium van San Giovanni
Anders dan in Florence of Pisa bouwde Siena nooit een apart baptisterium. In plaats daarvan ligt het onder de oostelijke traveeën van het koor van de kathedraal, naast een monumentale trap. De ruimte werd in het begin van de 14e eeuw gebouwd en rond 1325 voltooid, waarschijnlijk onder leiding van bouwmeester Camaino di Crescentino. Binnen treft u drie schepen met ribgewelven aan, waarbij elk gewelf beschilderd is. Het voelt als een aparte kerk, ook al staat de kathedraal recht boven u.
Het middelpunt is het doopvont, gemaakt tussen 1417 en 1431 in marmer, brons en email. Zes vergulde bronzen panelen vertellen het leven van de heilige Johannes de Doper. Verschillende van de beste beeldhouwers van de vroege renaissance werkten eraan, onder wie Jacopo della Quercia, Lorenzo Ghiberti en Donatello. Loop langzaam rond alle zes zijden. Vind Ghiberti's Doop van Christus uit 1427, in zeer ondiep reliëf gesneden. Vind dan Donatello's Feestmaal van Herodes, uit hetzelfde jaar, dat de Opera het meest ontroerende tafereel noemt.
Donatello maakte ook twee van de kleine hoekbeelden, Geloof en Hoop. Zodra u het doopvont hebt gezien, slaat u uw ogen op naar het gewelf. Vecchietta schilderde daar twaalf taferelen tussen 1447 en 1450, die de twaalf artikelen van de christelijke geloofsbelijdenis illustreren. Andere wanden dragen taferelen van Matteo Lambertini uit 1447, de Wonderen van de heilige Antonius van Padua door Benvenuto di Giovanni uit omstreeks 1460, en de Voetwassing van Pietro di Francesco degli Orioli uit 1489.
Het Museo dell'Opera: Duccio's Maestà en het nieuwe kathedraalpanorama
Het museum verklaart het vreemdste kenmerk van het plein. In 1339 keurde Siena een plan goed om de kathedraal uit te breiden tot een veel grotere kerk, waarbij het huidige gebouw slechts een deel ervan zou worden. De werkzaamheden gingen door tot 1348, toen de Zwarte Dood en structurele problemen er een einde aan maakten. In 1357 gaf de stad opdracht de ondeugdelijke delen te slopen. Wat overblijft is de enorme onvoltooide façade, de zijmuren en één schip. Het museum, opgericht in 1869, vult het zuidelijke schip van die onvoltooide kerk.
Ga naar de eerste verdieping voor het hoogtepunt: Duccio's Maestà, geschilderd tussen 1308 en 1311. De voorzijde toont de Madonna met Kind, omringd door meer dan veertig figuren. De achterzijde vertelt het Passieverhaal van Christus in 26 scènes. Neem de tijd voor beide zijden. Het museum bewaart ook Duccio's originele roosvenster uit het koor, het exemplaar dat u eerder als kopie zag. Hier kunt u dicht bij het gekleurde glas staan.
De beeldhouwcollectie omvat Giovanni Pisano's beelden van Sibillen, Profeten en Filosofen uit 1285 tot 1287. Ze stonden ooit op de kathedraalfacade, die vandaag kopieën draagt. Maak daarna de klim binnenin de onvoltooide façade, de Facciatone, naar het Panorama. De Opera noemt het het meest indrukwekkende uitzichtpunt van Siena. Het is een passende laatste stop, want u beëindigt de route staand op de kerk die nooit werd voltooid.
Praktische tips voor het hele complex
Uw pas dekt al deze locaties gedurende drie opeenvolgende dagen. Bij de OPA SI-pas is de tijd die op uw ticket staat uw toegangstijd voor de kathedraal, en de operator vraagt u die te respecteren. De andere locaties hebben geen vast tijdslot binnen die drie dagen. De laatste toegang is overal 30 minuten voor sluiting. De openingstijden veranderen met het seizoen, en tijden kunnen verschuiven door religieuze diensten, dus controleer de openingstijden van de dag voordat u vertrekt.
Elk ticket bevat een gratis audiotour die op uw eigen smartphone speelt. Neem een koptelefoon en een opgeladen batterij mee, want u gebruikt hem in elke ruimte. Als u de dakwandeling doet, reis dan licht voor de hele dag. Rugzakken en grote tassen zijn niet toegestaan op het dak, en het complex heeft geen bagageopslag. Draag gesloten, antislip schoenen; hoge hakken worden geweigerd op de dakroute.
De toegankelijkheid verschilt sterk per locatie. De kathedraal heeft een helling aan de linkerkant. Het museum, de Crypte en het Baptisterium hebben geen toegang voor mensen met een beperking. De dakwandeling begint en eindigt op een wenteltrap, dus is niet geschikt voor rolstoelgebruikers. Kinderen tot zes jaar gaan gratis en worden zonder kosten aan uw boeking toegevoegd. Uw e-ticket komt per e-mail, dus houd het op uw telefoon naast de audiotour.
Veelgestelde vragen
Hoe lang duurt het om het hele kathedraalcomplex van Siena te bezoeken?
De Opera della Metropolitana zegt dat het OPA SI-parcours ongeveer twee uur duurt. Voeg 30 minuten toe voor de dakwandeling, plus de 20 minuten die u vooraf bij het verzamelpunt nodig hebt. De pas is geldig voor drie opeenvolgende dagen, dus u kunt de route opsplitsen.
Moet ik de dakwandeling Gate of Heaven voor of na de kathedraal doen?
Vooraf is meestal gemakkelijker. U klimt terwijl u fris bent, en u ziet de stergewelven van bovenaf voordat u eronder door loopt. Ochtendtijdsloten voor het dak raken ook het eerst uitverkocht, dus leg dat tijdstip vast en plan de rest eromheen.
Is de Piccolomini-bibliotheek een apart ticket?
Nee. De bibliotheek maakt deel uit van zowel de OPA SI-pas als het gecombineerde dakkaartje. Je betreedt haar van binnenuit de kathedraal, naast het Piccolomini-altaar.
Waar bevindt zich het originele roosvenster van Duccio?
Het origineel bevindt zich in het Museo dell'Opera. Het venster in het koor van de kathedraal is vandaag een kopie. Duccio ontwierp het origineel in de late jaren 1280, en het meet ongeveer zes meter in doorsnee.
Zijn alle delen van het complex toegankelijk voor rolstoelgebruikers?
Nee. De kathedraal heeft een helling aan de linkerkant, maar het museum, de crypte en het baptisterium hebben geen toegang voor mensen met een beperking. De dakwandeling gaat via een wenteltrap.